Over het algemeen niet. Dit zijn complexe ziekten: ze hangen af van veel genen, die elk een klein effect hebben, en van factoren zoals groei, gewicht, voeding en beweging. Met de huidige kennis kunnen we met een genetische test niet betrouwbaar voorspellen of een individueel dier ze zal ontwikkelen. Daarom nemen we ze niet op.
• Heupdysplasie: de diagnose wordt met röntgenfoto's gesteld. Veel rasverenigingen vereisen dat een officiële instantie deze beoordeelt. Een gezond gewicht en gecontroleerde groei helpen het risico te beperken. Sommige ziekten in onze test hebben ‘dysplasie’ in hun naam, zoals skeletdysplasie, maar dat zijn andere aandoeningen met een bekende genetische oorzaak.
• Allergieën en atopische dermatitis: de dierenarts stelt de diagnose op basis van de medische voorgeschiedenis en symptomen, nadat andere oorzaken zijn uitgesloten. Allergietests dienen vooral om de behandeling te bepalen.
• Kanker: de meeste tumoren ontstaan door DNA-veranderingen die tijdens het leven optreden. Bij sommige rassen speelt ook een erfelijke aanleg een rol, die van veel genen afhangt. Slechts weinig vormen van kanker hebben een bekende erfelijke oorzaak in één gen. Bij honden onderzoeken we er één: renaal cystadenocarcinoom met nodulaire dermatofibrose (het FLCN-gen), vooral beschreven bij de Duitse herder. Afgezien daarvan beoordeelt de test het kankerrisico niet.
De Advanced-test onderzoekt wel monogene erfelijke ziekten, waarbij een specifieke variant een groot effect heeft. Bij sommige daarvan worden echter niet alle dieren met de variant ziek.