Honden zijn in staat om een emotie te voelen en te uiten die sterk lijkt op menselijke liefde, er zijn een aantal tekenen die het mogelijk maken om dit te detecteren en te herkennen.
Judy H. Wright zei in haar werk over het verlies van een huisdier dat de mens met de hond de beste deal in de geschiedenis heeft gesloten: we geven ze de ruimte en liefde die we over hebben, en in ruil daarvoor geven ze ons alles.
Dat we van honden houden staat buiten kijf, maar sommige mensen vragen zich nog steeds af: houden honden van mensen?
Emotionele connecties met honden
Vanuit biochemisch oogpunt lijken ze aan een reeks voorwaarden te voldoen om bevestigend te kunnen antwoorden.
In 2017 werd een interessant onderzoek uitgevoerd waarbij eten met complimenten werd vergeleken. Ja, precies zo.
Ze gebruikten functionele magnetische resonantie beeldvorming (fMRI) bij 15 wakkere honden. Dit proces maakt het mogelijk om de hersenactiviteit te observeren door de hoeveelheid bloed te meten die op elk moment naar de verschillende gebieden stroomt.
Ze vergeleken de reactie van specifieke hersengebieden op de prikkel van voedsel en op de verbale goedkeuring van hun baasje.
Ze plaatsten ze ook in een doolhof (stel je niets ingewikkelds voor) waar ze konden kiezen tussen eten en hun baasje, die ze verbaal en met aaien beloonde.
In de meeste gevallen vertoonde de hond een grotere reactie en koos bij voorkeur het baasje boven het eten.
Het is waar dat dit experiment op een simpele kritiek stuit: de hond kan zijn baasje associeren met eten. Het is tenslotte degene die hem al jaren voedt.
Iedereen is vrij om te geloven wat hij wil. Voor ons is het duidelijk welke optie we het liefst geloven.
Enkele van de meest populaire onderzoeken zijn gericht op oxytocine. Dit is een hormoon dat in de hersenen wordt geproduceerd en algemeen bekend staat als het liefdeshormoon, omdat het gevoelens van tevredenheid, kalmte en veiligheid opwekt.
Het is bewezen dat de oxytocinespiegels van een baby en zijn moeder stijgen wanneer ze elkaar in de ogen kijken. Deze positieve feedback versterkt de connectie tussen beiden en creëert een sterke emotionele band.
Omdat baby's op die leeftijd kunnen kijken en weinig anders; het is niet zo dat ze een macaroni-ketting voor je gaan maken.
De Japanse onderzoeker Takefumi Kikusui, een hondenliefhebber, wilde hetzelfde testen met dit dier. Hij nam urinemonsters van verschillende huisdieren (en van de mensen) voor en nadat ze dertig minuten bij hun baasjes waren geweest.
Zowel de dieren als de baasjes hadden een toename in oxytocinespiegels. Deze toename was bovendien kwantitatief gerelateerd aan de tijd dat ze elkaar in de ogen hadden gekeken.
Leuk weetje, sommige mensen die wolven grootbrachten deden ook mee. In deze gevallen was er geen toename van oxytocine bij deze koppels.
Oxytocine zou niet alleen de theorie versterken dat honden van ons houden, maar zou ook onmisbaar zijn geweest bij de transformatie van wolven naar honden.
Honden houden van ons; wolven niet zozeer
Oxytocine vermindert stress en verbetert sociale banden. Die wolven die grotere concentraties oxytocine begonnen te krijgen in contact met mensen, zouden betere relaties en een optimale symbiose hebben.
Op dezelfde manier veranderden de mensen die met deze honden samenleefden ook. Het is twijfelachtig of we diezelfde toename van oxytocine zouden hebben als we een kaaiman in de ogen zouden kijken.
In een andere studie testten ze rechtstreeks met honden- en wolvenpuppy's, en hun reactie op mensen.
Wolvenpuppy's werden grootgebracht in huizen met mensen, terwijl hun honden-tegenhangers werden grootgebracht door hun moeders, met hun broers en zussen, met nauwelijks menselijk contact.
Echter, bij het observeren van de reacties die ze op mensen vertoonden, behielden de hondenpuppy's meer oogcontact en voelden ze zich meer aangetrokken dan hun wolven-tegenhangers.
We hebben ook het leuke detail dat honden wolven in iets overtreffen: meer wenkbrauwbeweging. Het geeft ze meer expressiviteit en verbetert hun communicatie.
Tijdens de transformatie van wolven naar honden, veranderde hun genetica om niet alleen de menselijke soort te tolereren en lief te hebben, maar ook om het duidelijker te kunnen tonen.
Over deze gedragskwesties praten we meer in het artikel over hondengenetica en de invloed ervan op gedrag.
Manieren waarop honden liefde tonen
De lichaamstaal van honden is eenvoudig. Zelfs binnen hun aangeboren sluwheid en ondeugendheid zijn het transparante dieren die sociale relaties niet compliceren. Honden en hun liefdestaal, de manier waarop ze liefde tonen, valt op door hoe overduidelijk het is.
- Zoals we al eerder hebben vermeld, is een daarvan je in de ogen kijken. Terwijl wolven oogcontact opvatten als een vorm van vijandigheid en uitdaging, is het voor honden een manier om genegenheid te communiceren. Er wordt oxytocine vrijgemaakt en de band tussen beiden wordt versterkt.
- Waarom volgen honden ons? Een persoon volgen is hun manier om te laten zien dat ze genieten van je gezelschap. Ze associëren ons met positieve dingen en daarom willen ze onze ruimte delen.
- Waarom likken honden ons? Een persoon likken is een van hun meest fundamentele manieren om genegenheid en verbondenheid te tonen. Of omdat er op dat moment iets lekkers op je is gevallen, maar meestal is het een uiting van genegenheid.
- Fysiek contact in het algemeen, niet alleen likken, impliceert vertrouwen en comfort. Dit kan blijken uit het op je gaan zitten als je afgeleid bent, tot het bij je slapen.
- Kispelen met de staart is de meest voor de hand liggende. Let op, kwispelen met de staart is over het algemeen een teken van opwinding, ten goede en ten kwade, niet alleen van vreugde. Dat kan leiden tot fouten, bijvoorbeeld in hoe je de relatie tussen twee honden interpreteert omdat ze verwoed met hun staart kwispelen.
- Spelen. Speelgoed brengen of op andere manieren aanzetten tot spelen, zoals blaffen zodat je hem achtervolgt, is een ander teken van genegenheid. Met spelen zoeken ze interactie met jou.
Op dezelfde manier is het heel eenvoudig om liefde aan je hond te tonen. Willen ze spelen? Speel met ze. Laat hem uit, kriebel hem, geef hem traktaties. Zelfs zoiets simpels als normaal tegen hem praten (hij begrijpt je niet, maar hij probeert het) terwijl je hem in de ogen kijkt, stuurt hem al een boodschap van nabijheid.
Waarschijnlijk alles wat je van nature al deed.
Mensen zijn over het algemeen gecompliceerd. Gelukkig zijn honden dat niet zo, en het aangaan van een emotionele connectie is eerlijk. Als je naast van hem te houden, ook van zijn genetica wilt houden, kan de genetische analyse van Koko Genetics je daarbij helpen.
