Onze trouwe levensgezel stijf zien worden, de controle zien verliezen of onvrijwillige bewegingen zien ondergaan, is zonder twijfel een van de angstaanjagendste ervaringen waarmee een eigenaar geconfronteerd kan worden. Op dat exacte moment nemen angst en onzekerheid de overhand. Rustig blijven en weten hoe je kordaat moet reageren, maakt het verschil tussen radeloosheid en effectieve zorg.
Typen en symptomen van epileptische aanvallen bij honden
Een epileptische aanval is een plotselinge, abnormale elektrische ontlading in de hersenen die het gedrag, de bewegingen of het bewustzijn van het dier tijdelijk verandert.
Bij het observeren van de symptomen van epilepsie bij honden is het klinische beeld meestal heel treffend:
- Trillingen en stijfheid: Het lichaam spant zich plotseling samen of vertoont intense spierschokken.
- Overmatige speekselvloed (hypersalivatie): Het komt heel vaak voor dat ze schuimbekken of uncontroleerbaar kwijlen.
- Fietsende bewegingen: Liggend op hun zij maken hun poten een ritmische beweging die lijkt op fietsen.
- Bewustzijnsverlies: De hond reageert niet op onze roep en herkent zijn omgeving niet.
We moeten onderscheid maken tussen twee grote typen epileptische aanvallen bij honden:
- Focale aanvallen: Deze treffen slechts één hersengebied, waardoor de hond een bepaalde mate van bewustzijn kan behouden terwijl zijn kop of een ledemaat vreemd trilt.
- Geraloniseerde (gegeneraliseerde) aanvallen: Deze treffen beide hersenhelften en kunnen leiden tot bewustzijnsverlies, stijfheid en het volledige beeld van schokken door het hele lichaam.
Het onderscheiden van een geïsoleerd incident – dat kan worden veroorzaakt door een eenmalige vergiftiging of een extreme stresstest – van een terugkerend patroon is de eerste stap die de dierenarts zal beoordelen.
Wat is epilepsie bij honden en waarom ontstaat het?
Deze aandoening kan zich op volwassen leeftijd manifesteren, hoewel het ook vaak bij puppy's wordt gediagnosticeerd, wat de gezondheid van het dier al in een heel vroeg stadium van zijn leven beïnvloedt.
Wanneer veterinair onderzoek metabole, toxische oorzaken of structurele hersenletsels uitsluit, kan de diagnose idiopatische epilepsie worden overwogen. Bij sommige honden is een genetische component aangetoond of wordt deze vermoed, terwijl in andere gevallen de exacte oorzaak onbekend blijft.
Ontdek de kwetsbaarheid voordat de symptomen optreden
Dit is waar de unieke waarde van Koko Genetics en hun uitgebreide rapport over gezondheid en genetische ziekten bij honden om de hoek komt kijken.
Middels een eenvoudige DNA-test voor honden, op basis van een pijnloos speekselmonster dat comfortabel thuis kan worden afgenomen, is het mogelijk om het DNA van je hond te analyseren. De test maakt het mogelijk om genetische varianten te identificeren die verband houden met bepaalde erfelijke neurologische aandoeningen, zoals goedaardige familiaire jeugdepilepsie en andere genetisch overgedragen aandoeningen.
Behandelingen en preventie in het dagelijks leven
Samenleven met een hond die vatbaar is voor aanvallen vereist voorbereiding. Weten hoe je epileptische aanvallen bij honden kunt voorkomen, vraagt om een integrale aanpak die de thuissituatie, geneeskunde en genetica combineert.
Wat te doen tijdens een aanval (Snelle noodhandleiding)
- Blijf kalm: Je hond heeft je nodig om kalm te blijven, zodat hij na afloop een gevoel van veiligheid krijgt.
- Verwijder gevaarlijke voorwerpen: Zet meubels, scherpe hoeken of speelgoed opzij om te voorkomen dat hij zich stoot tijdens de schokken.
- Steek je handen niet in zijn bek: Dit is een gevaarlijke mythe. Honden slikken hun tong niet in; proberen zijn kaak open te wringen kan alleen maar leiden tot ernstig letsel bij hem of een diepe thet/wond bij jou.
- Probeer hem niet te verplaatsen: Tenzij hij zich in een absoluut gevaarlijke zone bevindt (zoals bij een trap), laat je hem waar hij is.
- Houd de tijd in de gaten: Noteer hoe lang de episode duurt (de grote meerderheid duurt minder dan twee minuten). Als het langer dan vijf minuten aanhoudt of als er meerdere aanvallen achter elkaar plaatsvinden, ga dan onmiddellijk naar de dierenarts-spoedpost.
Omgaan met epilepsie of de neurologische aandoeningen van je hond kan een zware weg lijken, maar informatie en wetenschap zijn je beste bondgenoten. Het kennen van de genetische achtergrond van je hond geeft je de controle terug en stelt je in staat om bezorgdheid om te zetten in preventieve en liefdevolle zorg.
Leer zijn DNA grondig kennen en bereid je voor om hem het lange, veilige en gelukkige leven te bieden dat hij verdient. Zet de stap naar proactieve geneeskunde!
